Unutulmaz lider Bülent Ecevit’in vefatının üzerinden 18 yıl geçti…

5 Kasım 2006’da hayatını kaybeden Ecevit, beş kez Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olarak görev yapmıştır.

Bülent Ecevit, 1925 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Babası Prof. Dr. Fahri Ecevit, 1943-1950 yılları arasında Kastamonu Milletvekilliği yapmış, annesi ise ressam Nazlı Ecevit’tir. 1946 yılında Robert Kolejinden arkadaşı Rahşan Aral ile evlenen Ecevit, 1944’te Ankara’da Basın-Yayın Genel Müdürlüğü’nde İngilizce çevirmeni olarak meslek hayatına adım attı. Daha sonra 1946-1950 yılları arasında Londra’da Türk Basın Ataşeliği’nde görev aldı.

Gazetecilik kariyerine 1950-1960 yılları arasında Ulus gazetesinde yazar ve yazı işleri müdürü olarak devam eden Ecevit, 1965’te Milliyet gazetesinde günlük yazılar yazmaya başladı. Ayrıca 1972’de Özgür İnsan, 1981’de Arayış ve 1988’de Güvercin dergilerini yayımladı.

Siyasi Kariyerinin Başlangıcı ve Yükselişi

Ecevit, 1954 yılında CHP’nin Çankaya Ocağı’na katılarak siyasete ilk adımını attı. 1957-1980 yılları arasında önce Ankara, ardından Zonguldak’tan CHP milletvekili olarak görev yaptı. 1960-1961 yılları arasında Kurucu Meclis üyeliği yaptıktan sonra, 1961-1965 yılları arasında İsmet İnönü’nün hükümetlerinde Çalışma Bakanlığı görevini üstlendi. Bu dönemde, sendikal haklar ve sosyal güvenlik konularında önemli yasalar çıkarıldı.

Ecevit, 1959’da CHP’nin Parti Meclisine girdi ve 1966’da “Demokratik Sol Hareket” akımı ile birlikte Genel Sekreterliğe seçildi. 1971’de partisinin askeri yönetimle işbirliğine karşı çıkarak görevinden ayrıldı.

CHP Genel Başkanlığı ve Koalisyon Dönemi

1972’de CHP’nin 5. Olağanüstü Kurultayı’nda, Parti Meclisi Ecevit’in yanında yer aldı ve İsmet İnönü genel başkanlığı bıraktı. Ecevit, 14 Mayıs 1972’de CHP’nin yeni Genel Başkanı oldu. 1973 seçimlerinde en çok oyu almasına rağmen hükümeti kuramadı, ancak 1974’te tartışmalı CHP-MSP koalisyonunu yönetti.

Ecevit, 1973 seçim kampanyası sırasında Kars’ın Susuz ilçesinde yaptığı bir ziyaretle “Karaoğlan” lakabını aldı. Şahzade Şahin’in “Bizi bu dar günlerden kurtar Karaoğlan” sözü, Ecevit’in bu unvanla anılmasına vesile oldu. “Sosyal demokrasi” terimi yerine “demokratik sol” ifadesini benimseyen Ecevit, 1974’te partinin tüzüğüne bu kavramı ekletti.

Kıbrıs Barış Harekatı ve Sonrası

Ecevit’in Başbakanlığındaki 37. hükümet, 20 Temmuz 1974’te “Ayşe tatile çıksın” parolasıyla Kıbrıs Barış Harekatı’nı gerçekleştirdi. Bu harekat, Türkiye’nin adada barışı sağlama çabası olarak önemli bir dönüm noktası oldu. Ecevit’in liderliğindeki hükümet, harekat sonrasında uygulanan ambargolara karşı direnişiyle de hatırlanıyor.

1980 askeri darbesi sonrası siyasi hayatı zorlaşan Ecevit, hapse mahkum edildi ve bu süreçte 130 dava ile karşılaştı. Eşi Rahşan Ecevit tarafından kurulan Demokratik Sol Parti (DSP) 1987’deki halk oylamasıyla Ecevit’in siyasi yasağını kaldırdı.

1991 seçimlerinde Zonguldak’tan milletvekili olarak seçilen Ecevit, kısa süre sonra koalisyon hükümeti kurdu. 1999 yılında başbakanlık döneminde Abdullah Öcalan’ın yakalanmasıyla önemli bir başarı elde etti.

Son Dönem ve Mirası

Bülent Ecevit, 2002’deki erken seçimlerde partisinin barajı geçememesiyle siyasetten uzaklaştı. 18 Mayıs 2006’da beyin kanaması geçirdi ve 6 ay süren tedavi sonrası 5 Kasım 2006’da hayata gözlerini yumdu. Cenazesi, 11 Kasım 2006’da Devlet Mezarlığı’na defnedildi.

Ecevit, sadece bir siyasetçi değil, aynı zamanda şair ve yazar kimliğiyle de tanındı. Özellikle eşi Rahşan Ecevit’e yazdığı şiirlerle dikkat çeken “El ele büyüttük sevgiyi” eseri, onun edebi mirası arasında önemli bir yer tutmaktadır. Ecevit’in siyasi kariyeri ve edebi eserleri, Türkiye’nin yakın tarihinde önemli bir yer tutmaya devam ediyor.